Montseny - Palutordera - pociąg - zwiedzanie Barcelony

Podjęliśmy decyzję,  że pojedziemy wcześniej do Barcelony, pozwiedzamy ją i jeszcze skoczymy do Montserrat.
Udaliśmy się więc na pociąg, do którego nie było gdzie ani później u kogo kupić biletów. Okazało się natomiast, że z uwagi na fakt, iż pociąg jedzie na lotnisko, prawie cały pociąg był zapełniony Polakami :P
więc wysiadając M. nie sililiśmy się na hiszpański albo inne "sorry" tylko "przepraszam, przepraszam musimy wysiąść z rowerami" :D
"my państwu zrobimy miejsce" "powodzenia" "szerokiej drogi" - myślałby kto, że Polacy tacy uprzejmi :P

W samej Barcelonie okazało się, że bez biletu nie wyjdzie się z peronu, bo są bramki, które otwierają się po wsunięciu w odpowiednie miejsce biletu. Ale obsługa otworzyła nam drzwiczki i nie nie płacąc ruszyliśmy w miasto :P prawie od razu wyjeżdżając na jakąś drogę szybkiego ruchu, brr..

W dalszym etapie dnia, kiedy się zakwaterowaliśmy - już teraz postawiliśmy na hotel (z klimą w pokoju :P), żeby mieć komfort i spokój ducha w przypadku pozostawianych na całe dnie bagaży oraz w miarę optymalny dojazd do miasta i lotniska - wybraliśmy się na zwiedzenie Barcelony.

Bardzo, bardzo dziwne miasto. Mocno interesujące, ale też irytujące i brudne, a kierowcy jeżdżą nieprzewidywalnie, gorzej niż Włosi! Mimo, że niby Włosi jeździli jak wariaci, a w Paryżu każdy jeździł w swoją stronę, to miałam wrażenie, że Hiszpanie dodatkowo są jakoś tak nieuprzejmi, niesympatyczni (zresztą, takie wrażenie cały czas sprawiali) i w taki też sposób jeździli..

 

Olot - Coll Bracons (big) - Manlieu - Vic - Tona - Coll Formic (big) - Montseny.

Dzisiaj od rana zrobiliśmy biga i mieliśmy zjeżdżać do kempingu, żeby zrobić luźniejszy dzień. Po przełęczy zrobiliśmy więc wieczorne zakupy (czyli większe i cięższe) i udaliśmy się na nocleg.
Na miejscu okazało się jednak, że kempingu w tym mieście jednak wcale nie ma... trochę nie bardzo było co zrobić, alternatywą były albo jakieś dwie kwaterki - hoteliki albo drugi big planowany na rano i zjazd do kempingu po drugiej stronie gór...

Ostatecznie zdecydowaliśmy się na przełęcz, miało to być w końcu tylko 500 m pod górę ;)
Po drodze zajrzeliśmy jednak do kwater, czy może jest miejsce w sensownej cenie, ale nie było albo jednego albo drugiego ;)

Big, jak to przeważnie w takich dziwnych sytuacjach, okazał się nie być takim trudnym, jak miał być ;)
W dodatku było już po 16, więc upał powoli odpuszczał a sam pojazd był dość zacieniony i nie taki stromy. Jechało mi się bardzo dobrze i raz dwa było po krzyku ;)

Teraz mieliśmy problem, co zrobić z następnym dniem :P


 

Figueres - Besalu - Olot.

To był chyba najgorętszy dzień, prawie cały pod górę bez grama cienia :// Najchętniej zostałabym gdzieś na poboczu i umarła :/
Dzisiejszymi atrakcjami miało być Besalu, które nie zawiodło :)


Oraz Zona Vulcanica, która zawiodła :P
Żadnych wulkanów nie było, tylko las i jakieś tam górki :P

A w dodatku co miasteczko albo wieś to śmierdzi! Na kilometry, bleh :P

Thuir - Saint Andre - Port Vendres - Banyuls sur Mer - Hiszpania: Portbou (pociąg) - Figueres

Dzisiejsza trasa wiodła wybrzeżem, mimo, że upał doskwierał a cała droga była pagórkowata, to dobrze się jechało, okolice piękne :) Chyba najbardziej ze wszystkich lubię taki nadmorsko skalisty krajobraz :)



Dojeżdżamy wybrzeżem do Hiszpanii (mocno pod górę), a w portowym, paskudnym miasteczku wsiadamy w pociąg do Figueres.
Wsiedliśmy do ostatniego wagonu,żeby niby nie przeszkadzać i w ogóle, a ów wagon na każdym kolejnym peronie zapełniał się coraz bardziej dzieciakami w wieku gimnazjalnym, które wrzeszczały, biły się, słuchały głośno muzyki i w ogóle przejęły wagon... Niezbyt przyjemnie ugościła nas Hiszpania i od razu mi podpadła ;)

W dodatku samo Figueres okazało się nie specjalne, w sumie dość zwyczajne gdyby nie to, że śmierdziało w nim :P

Koszmarny upał, oczywiście :P i męczące górki.

A na sam początek zwiedziliśmy jakąś starą, niesamowitą kapliczkę, do której niepostrzeżenie wkradł się duch cywilizacji ;)
 



 

Tereny dzisiaj znów rozpieszczały nasze oczy :)



A na koniec dojazd do Ille Sur Tet, gdzie pojechaliśmy oglądać piaskowiec, niesamowite :))



Mieliśmy nadzieję, że uda nam się przemknąć bez biletu, ale na samej górze, tuż u wejścia do "ogrodu" zhaltowała nas spocona pani :P
i wypisała nam na karteczce bilet, niestety nie mieliśmy równej należności (kosztowało nas to 10 euro, a mieliśmy 20) i musieliśmy zajrzeć do recepcji po resztę :P:P

Carcassone - Alet-les-Bains - Lagrasse

Malownicze Corbiery :) Bardzo pięknie i bardzo gorąco :P
W międzyczasie ruiny opactwa a potem urocze Lagrasse i kemping na samiuśkim szczycie.
M. po wszystkim jeszcze skoczył wykąpać się w górskiej rzece, mnie wystarczył prysznic na kempingu :P

       

Straszliwie wietrzny dzień restowy.

A Carcassona niesamowita :))

i niesamowite są francuskie przysmaki ;)

 


 

 

Dziś znów pobudka o 6 rano, chociaż dzisiaj chmurzy się przez cały dzień, wreszcie chwila wytchnienia.
Podjazd bardzo wietrzny, jadę jeszcze wolniej niż zwykle, właściwie to prawie stoję :P jak dojechałam na szczyt, to nie wiem :P

Zjeżdżamy do Carcassone, która bardzo nam przypadła do gustu :)
Tak bardzo, że zostajemy na dzień restowy :P

Mając dość upałów i wiedząc, że dzisiaj przed nami duży podjazd wstaliśmy o 6 rano.
Temperatura tak wcześnie wynosiła nawet 18 stopni, więc była to bardzo przyjemna odmiana.
Ponadto okazało się, że droga na przełęcz jest mocno zacieniona (pewnie w sporej mierze była to zasługa porannych godzin) w związku z czym jechało się dobrze, a krajobraz w okół bajeczny i odludny :)

Chociaż samo odludzie wiązało się z tym, że bardzo długo nie mieliśmy chleba, bo nigdzie nie było piekarni, nawet w osamotnionych miasteczkach, przez które jechaliśmy, nie wiem jak ci ludzie żyją?

Na kemping zjechaliśmy do Mazamet, właściwie był całkowicie pusty, bardzo fajnie :)

Lodeve - Bedarieux -  Poujol sur Orb.

Od rana przełęcz, później zjazd.
Dzień trochę luźniejszy, ale dzięki upałowi i tak ciężki :P

Rest w ciągu dnia w wodnym ogrodzie, bardzo przyjemne miejsce :)
(foto nie przedstawiają parku :P)